Dienstreisje naar Bristol

Gaat meestal met de Great Western Railway. Die is ooit door Brunel nog in de 19e eeuw aangelegd en de 19e eeuwse stations met ornamenten zijn nog volop aanwezig. 
Massieve 19e eeuwse trappen in de loopbrug en nog 19e eeuwse banken langs de perrons. En het loketkantoor mag er ook zijn. Het ademt allemaal een leuke sfeer uit. Langs een lijn zijn meestal meerdere van dergelijke oude stations.

Het enig wat vaak tegenvalt is de vaak toch wat hoge instap in de treinen (en dus ook uitstap). Voor een minder valide moet veel gedaan worden: loopplank uittrekken. 
Wat ik dan weer niet snap is dat oude stoptreinen aangepast worden met een zeer groot invalidentoilet terwijl deze mensen met beperking nauwelijks de trein in kunnen komen.

Is West Engeland is trouwens alles dieseltractie, men praat over electrificatie naar 25 KV. Een groot station als Bristol Temple Meads of Exeter is slechts per dieseltrein bereikbaar. De eerste electrificatie zou vanaf London over Bristol naar Cardiff gaan.

De ketting is zo sterk als de zwakste schakel. Dus doorgaande diesel sneltreinen rijden ook vaak over geelectrificeerde stukken ten westen van London.











Reacties

Populaire posts van deze blog